Dzisiaj jest Środa 10 Marca 2010, Imieniny: Bożysławy, Cypriana
HISTORIA
Od początku powstania do 1945 roku Dębno leżało na terenie Branderburgii. Niemieckie nazwy miasta zmieniały się: Thamb, Damm, Dame, Neudamm, aż wreszcie zostało – Dębno. Od początku nie miało murów obronnych, było otoczone fosą i jeziorem. Osadę zamieszkiwała słowiańska społeczność Wendów, których tak nazwali kronikarze niemieccy. Przez wieki nasza miejscowość zmieniała właścicieli, byli nimi: margarbiowie brandenburscy, Templariusze, Joannici oraz kilku jeszcze innych.
Największe zasługi dla rozwoju Dębna miała żona margrabiego Jana, Katarzyna. Ona to przyczyniła się do nadania praw miejskich oraz rozwoju przemysłu i handlu. Podczas prześladowań religijnych XVI w. w Dębnie osiedliła się spora grupa sukienników niderlandzkich. Powstały fabryki sukna, a miasto bogaciło się. W tym czasie powstały też: szkoła, kościół z plebanią i szpital. Niedługo potem drukarnia Krzysztofa Runge, papiernia. Po śmierci margrabiego Jana miasto podupadło. Jednak w wieku XVIII odradza się, ludności przybywa, miasto się rozbudowuje. W 1730r. z rąk cesarza Fryderyka Wilhelma I Dębno otrzymuje prawa miejskie i prawo samodzielności. W tym czasie było tu wiele zakładów rzemieślniczych m.in. sukiennicze, szewskie, krawieckie, ślusarskie, garncarskie, stolarskie oraz rzeźnie i kuźnie. Po okresie wojen i epidemii Dębno podniosło się dopiero pod koniec XIXw. Budowa nowych dróg, połączenie koleją ze Stargardem, oświetlenie gazowe ulic, założenie kasy oszczędności, szkoły ogólnokształcącej i remizy strażackiej to tylko niektóre z wydarzeń tamtych lat.
I wojna światowa przyczyniła się do spadku liczby ludności Dębna. Zaś w okresie międzywojennym miasto staje się atrakcyjnym ośrodkiem wypoczynkowym (decydują o tym jego położenie, pobliskie lasy, jeziora oraz mikroklimat). Piękne leśne aleje, kawiarnie, sklepy... w tym czasie to wszystko było dla turystów, no i oczywiście mieszkańców. W latach trzydziestych na terenie miasta było kilka urzędów administracji państwowej, kwitł przemysł odzieżowy, sukienniczy, były także fabryki kapeluszy, części maszyn, silników, pieców, fabryka cygar oraz duże zakłady poligraficzne.
Największe zasługi dla rozwoju Dębna miała żona margrabiego Jana, Katarzyna. Ona to przyczyniła się do nadania praw miejskich oraz rozwoju przemysłu i handlu. Podczas prześladowań religijnych XVI w. w Dębnie osiedliła się spora grupa sukienników niderlandzkich. Powstały fabryki sukna, a miasto bogaciło się. W tym czasie powstały też: szkoła, kościół z plebanią i szpital. Niedługo potem drukarnia Krzysztofa Runge, papiernia. Po śmierci margrabiego Jana miasto podupadło. Jednak w wieku XVIII odradza się, ludności przybywa, miasto się rozbudowuje. W 1730r. z rąk cesarza Fryderyka Wilhelma I Dębno otrzymuje prawa miejskie i prawo samodzielności. W tym czasie było tu wiele zakładów rzemieślniczych m.in. sukiennicze, szewskie, krawieckie, ślusarskie, garncarskie, stolarskie oraz rzeźnie i kuźnie. Po okresie wojen i epidemii Dębno podniosło się dopiero pod koniec XIXw. Budowa nowych dróg, połączenie koleją ze Stargardem, oświetlenie gazowe ulic, założenie kasy oszczędności, szkoły ogólnokształcącej i remizy strażackiej to tylko niektóre z wydarzeń tamtych lat.
I wojna światowa przyczyniła się do spadku liczby ludności Dębna. Zaś w okresie międzywojennym miasto staje się atrakcyjnym ośrodkiem wypoczynkowym (decydują o tym jego położenie, pobliskie lasy, jeziora oraz mikroklimat). Piękne leśne aleje, kawiarnie, sklepy... w tym czasie to wszystko było dla turystów, no i oczywiście mieszkańców. W latach trzydziestych na terenie miasta było kilka urzędów administracji państwowej, kwitł przemysł odzieżowy, sukienniczy, były także fabryki kapeluszy, części maszyn, silników, pieców, fabryka cygar oraz duże zakłady poligraficzne.
GALERIE
Copyright@2006 UM Dębno
Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
Created by CONCEPT Intermedia